Blogger tarafından desteklenmektedir.

31 Temmuz 2017 Pazartesi

DOSTLUĞUN DOĞASI

Uçsuz, bucaksız, sonsuz bir yolum ben
Kıvrılıyorsam dosta, kolayına tükenmem
Sevdiceğimin diyarı ucumdaki şen otağı
Gitmeleri sayamadım, yarenimken gönül sazı

Engin, serin, mavi bir okyanusum ben

Siliyorsam pası, derdi kolayına kirlenmem
Balıkçının emaneti koyumdaki mercan inci
Derinlere saklamadım aç, susuzken öksüzleri


Sıcak, parlak, aydınlık bir güneşim ben
Ayırıyorsam günü geceden, kolayına yanılmam
Alimin ilme çağrısı ışığıma vuran yankı
Cehalete ayamadım, kovalarken karanlığı

Çimenli, dumanlı, ulu bir dağım ben
Yaslanmışsa kardeşlerim, kolayına devrilmem
Köylünün  alın teri zirvemdeki  orman seli
Gölgesine doyamadım, yakıyorken gök kubbesi 


Gökyüzüyüm maviyim, beyaz bir güvercinim  ben
Kanatlanırsam barışa kolayına yıkılmam
Dostun müşfik çabası unutturmak gamı, yası
Sınamaya kalkışmadım içimdeyken pür sevgisi

Taşlı, kumlu, kara bir toprağım ben

Örtüyorsam kusurları kolayına kurumam
Ecdadımın öğüdü çapalamak kıraç bağı
Daha sadık bulamadım avuçlarken nur-cihanı

5 yorum:

  1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  2. Hemen ilk fırsatta şiirinizi okumaya geldim.Evet,benziyormuş gerçekten.Ne hoş bir kaleminiz varmış.Kaleminize, yüreğinize sağlık:)

    YanıtlaSil
  3. Çok teşekkür ederim değerli görüşleriniz ve yorumlarınız için :))

    YanıtlaSil

Google+ Followers